អ្នកស្រុកស្រែ​ក​លែង​មាន​ជង្រុកស្រូវ​ហើយ​?

 

​ជង្រុកស្រូវ​ជា​ផ្នែក​មួយ​ក្នុង​ជីវិត​ប្រចាំថ្ងៃ​របស់​ប្រជាជន​ពី​ជំនាន់ដើម​។​ ​វា​អាច​បង្ហាញ​ពី​សេដ្ឋ​កិច្ទ​គ្រួសារ​រីក​ចម្រើន​ឬ​មិន​រីក​ចម្រើន​។​

​យោង​តាម​នរ​ភាសា​វិទ្យា​សម័យ​ទំនើប​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​បាន​សិក្សា​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ​ប្រសិនបើ​គេ​និយាយ​ពី​សេដ្ឋកិច្ច​គ្រួសារ​មនុស្ស​ជំនាន់ដើម​ ​គឺ​គេ​ពិនិត្យមើល​លើ​ជង្រុកស្រូវ​។​ ​
គេ​តែង​និយាយ​ថា​ ​អ្នកនេះ​ជា​អ្នក​ស៊ី​អង្ករ​គីឡូ​ ​ឬ​អ្នកនោះ​ស៊ី​អង្ករ​ជង្រុក​។​ ​គឺ​គេ​សំដៅ​ដល់​អ្នក​ស៊ី​អង្ករ​គីឡូ​ជំនាន់​នោះ​ ​ជា​អ្នកមាន​សេដ្ឋកិច្ច​គ្រួសារ​មិនសូវ​ធូរធារ​ ​រីឯ​អ្នក​ស៊ី​អង្ករ​ជង្រុក​ជា​អ្នកមាន​សេដ្ឋកិច្ច​គ្រួសារ​រីក​ចម្រើន​ ​ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​មិន​ដូច្នេះ​ទៀត​ឡើយ​។​
 
​ពាក្យ​ "​ជង្រុក​" ​ខ្ញុំ​ឆែក​ទាំង​ក្នុង​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​ទើប​ធ្វើ​បច្ចុប្បន្ន​កម្ម​ដោយ​ក្រុមប្រឹក្សា​ជាតិ​ភាសាខ្មែរ​និង​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​បោះពុម្ព​ដោយ​ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ​ ​ប៉ុន្តែ​ពុំ​ប្រទះ​សោះឡើយ​។​ ​ទាល់តែ​វាយ​បញ្ចូល​ពាក្យ​ "​ក្រង់​" ​ទើប​ឃើញ​ពាក្យ​ "​ជង្រុក​"​។​ ​វា​គួរតែ​ជា​មេពាក្យ​ក្នុង​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​?
 
​លំ​នាំគ្នា​នេះ​ ​ដែល​ពីមុន​ពាក្យ​ "​ស្រូវ​" ​ខ្ញុំ​ឆែក​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​បោះពុម្ព​ដោយ​ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ​ពុំ​ឃើញ​មាន​ទេ​ ​លុះត្រាតែ​វាយ​ពាក្យ​ "​អង្ករ​" ​ទើប​ប្រទះឃើញ​ពាក្យ​ "​ស្រូវ​"​។​ ​ក្រោយមក​ក្រុមប្រឹក្សា​ជាតិ​ភាសាខ្មែរ​បាន​ធ្វើ​បច្ចុប្បន្ន​កម្ម​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​ដោយ​បាន​បញ្ចូល​ពាក្យ​ "​ស្រូវ​" ​ធ្វើជា​មេពាក្យ​។

 

 ខ្លះ​ៗ​ពី​កវី​អ៊ី​វ​ហួត​


កវី អ៊ី ហួត តែងប្រើស្នាដៃកំណាព្យតាមហ្វេសប៊ុកដោយភ្ជាប់និស្ស័យជាមួយប្រាសាទអង្គរ គាត់ប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់ចេះតែការតាក់តែងអត្ថបទកំណាព្យកាព្យឃ្លោង តែមិនចេះនិពន្ធអត្ថបទពាក្យរាយទេ
​ 

សព្វថ្ងៃគាត់មានវ័យជាងឆ្នាំហើយ ប៉ុន្តែនៅតែបន្តការតាក់តែងកំណាព្យដើម្បីកំដរវេលាចុងក្រោយនៃជីវិតរបស់គាត់ ជាពិសេសការប្រើស្នាដៃកំណាព្យក្នុងការព្យាបាលខួរក្បាលរបស់គាត់
​ 

ព្រឹទ្ធាចារ្យ អ៊ី ហួត កើតនៅខេត្តកំពង់ចាមក្នុងឆ្នាំ និងត្រូវបានគេស្គារហស្សនាមថា កវីប៉ាកកាប្រាក់ គាត់ទទួលបានអាហារូបករណ៍ទៅសិក្សាថ្នាក់ឧត្តមសិក្សានៅប្រទេសបារាំង ហើយបន្តធ្វើការនៅទីនោះ រហូតដល់ចូលនិវត្តន៍នាឆ្នាំ គាត់ក៏ធ្លាប់មានតួនាទីជាអនុប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរប្រចាំប្រទេសបារាំងផងដែរ


គាត់មានប្រសាសន៍ថា គាត់ចូលចិត្តកំណាព្យតាំងពីវ័យអាយុឆ្នាំ ដោយចាប់ផ្ដើមសរសេរកំណាព្យខ្លី ទេព្យកោសល្យសរសេរកំណាព្យកាព្យឃ្លោងដែលមានក្នុងខ្លួតាំងពីយុវវ័យបានផុសឡើងជាថ្មីនៅក្នុងសរសៃបេះដូងនៅឆ្នាំ ជាឆ្នាំដែលគាត់សរសេរកំណាព្យមួយដែលមាចំណងជើងថា " " សម្រាប់ដាក់ប្រកួតក្នុងនាទីប្រឡងកំណាព្យនៅទីក្រុងបារីប្រទេសបារាំង


គាត់សរសេរកំណាព្យកាព្យឃ្លោងខ្លី ដែលកវីខ្លួនឯងហៅថា "ល្បែងពាក្យ" ល្បែងពាក្យត្រូវបានបោះពុម្ពផ្សាយជាសៀភៅកាលពីពេលកន្លងមក ក្រៅពីនេះគាត់ក៏បានជ្រើសកំណាព្យមួយចំនួនមកសម្រួលជាទំនុកចម្រៀង ដើម្បីបំពេអារម្មណ៍អ្នកស្ដាប់ ក្នុងនោះកំណាព្យជាច្រើនរបកវីប៉ាកកាប្រាក់រូបនេះគេឃើញច្រើនតែកាត់តែងផ្ដោលើប្រសាទអង្គរ ពណ៌នាខេត្តខណ្ឌរបស់ប្រទេស និងការស្រឡាញ់មាតុប្រទេសជាដើម


បច្ចុប្បន្នព្រឹទ្ធាចារ្យរស់នៅគេហដ្ឋាននៅខេត្តបាត់ដំបងដែលជាទីកំណើតភរិយារបស់គាត់ ទោះភរិយារបស់គាត់បានទទួលមរណកាលទៅហើយក្ដី ម្ដងម្កាល ព្រឹទ្ធាចារ្យ អ៊ី ហួត តែងឡើងមកភ្នំពេញ ដើម្បីចូលរួមកម្មវិធីទាក់ទងនឹងវិ័​អក្សរសាស្ត្រ វិតែងនិពន្ធ និងការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកកវីនិពន្ធផ្សេងទៀត ហើយពេលខ្លះទៀតគាត់ត្រូវវិលទៅបារាំងដើម្បីត្រួតពិនិត្យសុខភាព។ (នៅមានត)


 

កោះចំរើន

 

ភូមិកោះចំរើន សិស្សាជាច្រើន ឆ្លងដទៅរៀន
ពេលវិលត្រឡប់ បែរចប់ជំហាន ទូកលិចបំពាន
ពេលជិតដល់ច្រាំង។
 
ទឹកជ្រៅមិនរាក់ ក្មេងដប់ប្រាំនាក់ បានធាក់តតាំង
ក្មេងមិនចេះហែល មុខប្រែស្លេកស្លាំង ប្រឹងតាមកម្លាំង
ក្រែងរស់ជីវិត។
 
ជួយផងជួយផង ម៉ែពុកប្អូនបង ត្រសងជុំជិត
ស្វះស្វែងសង្គ្រោះ ពីគ្រោះងងឹត សន្ដានញាតិមិត្ត
ព្យាយាមរាវរក។
 
សិស្សដប់មួយនាក់ បិទភ្នែកលែងភ្ញាក់ ភូមិអ្នកជម្រក
សម្ដែងសោកា កាយាគេយក ទឹកភ្នែកហូរមក
ខ្លោចចិត្តសែនជ្រៅ។
 
សង្រេងប្រេះស្រាំ សោកនាដកម្ម ចងចាំដិតនៅ
សិស្សាព្រាត់កង់ ព្រាត់បង់សៀវភៅ លាចាកម៉ែឪ
ព្រាត់ទៅភពថ្មី។
 
បន្ទោសនរណា បន្ទោសអាជ្ញា ឬញាតិប្រុសស្រី
ម្ចាស់ទូកដឆ្លង ចម្លងប្រណី អ្នកភូមិគ្មានអ្វី
អាចពឹងពាក់ផង។
 
អ្នកភូមិចាស់ទុំ អ្នកខ្លះទួញយំ ស្នើសុំស្ពានឆ្លង
សង្ឃឹមចាកស្លុត រួចផុតយង់ឃ្នង បានដូចបំណង
ស្ពានឆ្លងត្រើយសុខ៕