កាលណាភ្លើងឆេះព្រៃហើយ ហើយវារឹងរឹតតែឆេះឆាបរីករាលដាលនូវដើមឈើរុក្ខជាតិដែលនៅចំពោះមុខវាជាដរាប ប្រសិន បើគ្មាននរណាម្នាក់ឈឺឆ្អាលទៅពន្លត់វាទេនោះ វានឹងឆេះរហូតដល់វារលត់ទៅវិញដោយខ្លួនឯង។
ខុសពីភ្លើងឆេះព្រៃ ភ្លើងច្រណែន ភ្លើងប្រចណ្ឌ ភ្លើងកំហឹង ភ្លើងគំនុំ ភ្លើងខឹងស្អប់ ភ្លើងពេបជ្រាយគេ និងភ្លើងផ្សេងៗទៀត បើឆេះនៅក្នុងចិត្តបុគ្គលណាម្នាក់ហើយ វាមិនងាយរលត់ទៅវិញដោយឯកឯងទេ ហើយវាកាន់តែឆេះសន្ធោសន្ធៅថែមទៀត នៅពេលដែលបុគ្គលនោះមិនអាចគ្រប់គ្រងចិត្តខ្លួនឯងបានប្រសើរ។
ភ្លើងប្រភេទហ្នឹង ព្រះពុទ្ធត្រាស់សម្ដែងថា បណ្ដាលមកពីអវិជ្ជា។ ដូច្នេះមិនថាជានាយករដ្ឋមន្ត្រី ប្រធានាធិបតី បណ្ឌិត សេដ្ឋី ឧកញ៉ា ឬជាអ្វីក៏ដោយ ឱ្យតែមានភ្លើងទាំងហ្នឹងនៅក្នុងចិត្ត គឺជាប្រភេទជនអវិជ្ជាហើយ។
No comments:
Post a Comment