មនុស្សក្នុងលោកនេះ នរណាក៏ស្រឡាញ់ទឹកដី ស្រឡាញ់ប្រទេសជាតិរបស់ខ្លួនដែរ ហើយការស្រឡាញ់នោះមានហេតុផលផ្សេងៗគ្នា ខ្លះស្រឡាញ់ដោយចង់ឱ្យប្រទេសជាតិរីកចម្រើនពិតៗ ខ្លះទៀតស្រឡាញ់ដោយប្រយោជន៍។
កាលប៉ុន្មានថ្ងៃមុន ខ្ញុំមិនចាំថានៅថ្ងៃណាទេ។ ខ្ញុំឮគេនិយាយថា នរណាធ្វើអ្វីក៏ដោយ គឺដើម្បីតែប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនឯងតែទាំងអស់ គឺមិនមែនដើម្បីប្រយោជន៍រួមទេ។ តើមនុស្សយើងសុទ្ធតែសារជាតិដូច្នេះតែទាំងអស់មែនឬ?
ផ្អែកតាមសង្គមវិទ្យា អ្នកដែលនិយាយ ឬលើកឡើងមកបែបនេះ គឺជាមនុស្សនោះរស់នៅក្នុងសង្គមដែលមើលឃើញតែរូបភាពបុគ្គលនិយមឬបុគ្គលបឺតឈាមក្រុម សង្គម រហូតឈានដល់ការបឺតឈាមជាតិ ដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។
ជាងនេះទៅទៀត ការបឺតឈាមនេះ ដំបូងកើតចេញពីបុគ្គលក្នុងក្រុម បន្ទាប់មកក្រុមក្នុងក្រុម ហើយបន្ទាប់មកទៀត គឺបុគ្គលក្នុងសង្គម និងក្រុមក្នុងសង្គម។ ក្រុមចុងក្រោយនេះ ពួកគេមានបទដ្ឋានរួមគ្នា ហើយពួកគេខិតខំការពារឧត្តមគតិ ផលប្រយោជន៍ និងតម្លៃរបស់ក្រុមពួកគេ ដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន បើប្រយោជន៍ក្រុមត្រូវបាត់បង់ មានន័យថា ប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនក៏បាត់បងដែរ។ ប៉ុន្តែបុគ្គលប្រភេទនេះ ពេលខ្លះសុខចិត្តធ្វើខ្លួនជាដង្កូវនៅក្នុងសាច់ ដើម្បីបានភាគលាភពីក្រុមដទៃ។
បើយើងពិតជាស្រឡាញ់ជាតិសាសន៍យើងមែន ចូរឈប់ធ្វើខ្លួនជាឈ្លើងពួនសម្ងំបឺតជញ្ជក់ឈាមជាតិទៀតទៅ ជាពិសេសឈប់ធ្វើខ្លួនជាមាន់ជល់ដែលជល់តែជាតិសាសន៍ឯងទៀតទៅ តើបានទេ?