អ្នកចេះដឹងរំពឹងរៀនសូត្រ
ប្រឹងរៀនរហូតក្បាលតម្ពែក
ក្រោយក្លាយបណ្ឌិតគិតវែកញែក
ជួយចែករំលែកដោះទុក្ខជាតិ។
លុះចប់បណ្ឌិតគិតទឹកភ្នែក
បានត្រឹមយំយែកស្រណោះញាតិ
ស្ដាយទាំងចំណេះច្រែះចាប់ទៀត
ប្រៀបដូចត្រីងៀតគេហាលថ្ងៃ។
បើខ្វើកមិនព្រមរណបគេ
ស្មារតីរិះរេថែតម្លៃ
មិនយូរទេគេនឹងប្រល័យ
ជីវិតក្សិណក្ស័យឬជាប់គុក។
ប្រសិនចង់រត់យករួចខ្លួន
គ្រាន់តែលាក់ខ្លួនភាន់ទំនុក
ស្របតាមគេអាចនឹងផុតទុក្ខ
តែត្រូវថ្ងៃមុខសង្គមជេរ។
ដោយ តន វិបុល