ទម្លាប់មនុស្សបរាជ័យ

ជាតិខ្មែរច្រើនតែមានគំនិត
ក្រោយពីជីវិតឆ្លងដល់ត្រើយ
ដឹងតែដុតស្ពានកម្ទេចហើយ
ដ្បិតខ្លួនបានស្បើយល្ហើយកាយា។​

អ្នកខ្លះទៀតឆ្លៀតស៊ីជូតមាត់
ជួនជូតបានស្ទាត់ស្អាតចិន្តា
ក្រោយចាកចេញទៅនៅមុសា
ប្រឹងពោលវាចាថាឥតខ្មាស។​

ខ្លះប្រឹងបង្ខូចកេរ្តិ៍អាស្រូវ
ប្រៀបបានសត្រូវនឹងគ្នាច្បាស់
អុជ​អាលឆ្កឹះឆ្គៀលកន្លែងចាស់
មិនអាចផ្សាផ្សះពាក្យគុំកួន។​

នេះហើយតំណតជាទម្លាប់
ខ្មែរប្រកាន់ខ្ជាប់នៅក្នុងខ្លួន
ជួនខ្លះគ្មានអ្វីធំកំភួន
ព្យាយាមអង្រួនផ្ទុះឆេះកាល។​

ទង្វើបែបនេះមិនប្រពៃ             
គួរចេះលកលៃជួយឈឺឆ្អាល
គួរចេះជួយគ្នាទោះធ្ងន់ស្រាល           
ជីវិតត្រកាលរីកសាយសុះ។

មុសាមួយម៉ាត់របស់យើង           
ជួនក្លាយជាភ្លើងឆេះជាងអុស
រឿងគេនោះត្រូវបែរជាខុស         
ដោយពាក្យបំផុសបង្ខូចគេ។​

អ្នកស៊ីជូតមាត់ភ្លាត់ដុតស្ពាន
ថ្ងៃក្រោយពុំមានអ្វីឆ្លងទេ
បិទផ្លូវខ្លួនឯងជំទែងជេ​
ទុក្ខកើនលើសទ្វេគេលែងរាប់។​

ពាក្យផ្ដែផ្ដាំចាំជាទំនុក
ខ្ញុំបានកត់ទុកប្រកាន់ខ្ជាប់
ឧកញ៉ាម៉េងលីលោករៀបរាប់
មានន័យ​ល្អគាប់ជាប់ចិត្តកាយ៕

គតិឧកញ៉ា គួច ម៉េងលី
ដោយ តន វិបុល