រឿង ល្បែងផឹកស៊ី​

កាល​ពី​​ព្រេង​នាយ​​ ​មាន​​បុរស​ម្នាក់​ ​ជា​​សាស្រ្តា​​ចារ្យ​​បង្រៀន​ ​ផ្នែក​​ទស្សន​វិជ្ជា​ ​ ​តែ​​គាត់​​មាន​​លុយ​ច្រើន​​​ដូច​​សេដ្ឋី​​ដែរ​។​ ​សម័យ​ថ្ងៃ​មួយ​​ ​ លោក​​សាស្រ្តា​​ចារ្យ​​ម្នាក់​​នេះ​ ​ព្រម​ទាំង​​សិស្ស​​កំហូច​​ប៉ុន្មាន​​នាក់​ ​​បាន​​ផឹកស្រា​លេង​យ៉ាង​សប្បាយ​ ​ហាក់​​ភ្លេច​​ថា​ ​មាន​ឋានៈ​ជា​​គ្រូ​ ​និង​​សិស្ស​។​ ​
​​ព្រឹទ្ធា​​ចារ្យ​​ម្នាក់​ ​ ​ដែល​​រស់​នៅ​​ក្បែរ​​នេះ​ ​កាល​បើ​​បាន​ឃើញ​​គេ​​ផឹក​ស្រា​ ​និយាយ​​ដោយ​​ប្រើ​​សម្តី​ ​ ​និង​អាកប្ប​កិរិយា​ ​គ្រូ​​ស្មើ​នឹង​​សិស្ស​​បែប​នេះ​ ​ ​​​អត់​ទ្រាំ​​​នឹង​​​កំហុស​ឆ្គង​​រវាង​​សិស្ស​​កំហូច​ ​និង​​គ្រូ​​ទាំង​នោះ​​មិន​បាន​ ​ ​ក៏​​មាន​ប្រសាសន៍​​ថា​ ​ពួក​​ឯង​​ត្រូវ​​ដឹង​ ​ការ​​ផឹក​ស៊ី​​មាន​​បី​​ថ្នាក់​​ ​ទី១​ ​​ផឹក​​នាំ​​ឱ្យ​​ឆ្ងាញ់​​ ​ទី​២​​ ​ផឹក​​នាំ​​ឱ្យ​​ស្រវឹង​ ​​ទី​៣​ ​ផឹក​​នាំ​​ឱ្យ​​កាច​​ ​និយាយ​​លែង​​ដឹង​ខុស​ត្រូវ​ ​លែង​​ស្គាល់​​តូច​ ​ស្គាល់​​ធំ​។​
​​ទោះ​​ព្រឹទ្ធា​​ចារ្យ​​មាន​ប្រសាសន៍​​យ៉ាង​ណា​ ​​​ក៏​​គ្រូ​​ និង​​សិស្ស​​ទាំង​នោះ​ ​មិន​​អើ​ពើ​​នឹង​​សម្ដី​​ទូន្មាន​​នេះ​​ដែរ​ ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ ​​ ពួក​គេ​​គិត​តែ​​នាំ​គ្នា​​ផឹក​។​ ​ ​ចំណែក​​ឯ​​សាស្រ្តា​​ចារ្យ​​ទស្សន​វិជ្ជា​​ផឹក​​ទាល់​តែ​​ស្រវឹង​​វង្វេង​ស្មារតី​​ ​ ហើយ​​បាន​​អួត​​ប្រាប់​​សិស្ស​​ខ្លួន​​ថា​ ​ស្អែក​នេះ​ ​ ​គាត់​​ប្រាកដ​ជា​​ផឹក​ទឹក​​សមុទ្រ​​ទាំង​អស់​​បាន​។​  ​ពួក​​សិស្ស​​ខិល​ខូច​​ពេល​​បាន​ឮ​​ដូច្នេះ​ ​ក៏​​ផ្ទុះ​សំណើច​​បែប​​ចម្អ​ក​​ព្រម​គ្នា​​ឡើង​។​  ​សាស្រ្ដា​ចារ្យ​​និយាយ​​ទៀត​​ថា​ ​ទេ​​ពួក​​ឯង​​កុំ​​សើច​!​ ​អញ​​និយាយ​​មែន​ ​ ​អញ​​ហ៊ាន​​ផ្ទាល់​​ដាក់​​ផ្ទះ​​របស់​​អញ​។​​ នៅ​​ថ្ងៃ​ស្អែក​​ ​អញ​​ប្រាកដជា​​ផឹក​ទឹក​​សមុទ្រ​​ទាំង​អស់​​បាន​។​ ​ដើម្បី​​ឱ្យ​​សិស្ស​​ជឿ​ចិត្ត​​ ​សា​ស្ដ្រា​​ចារ្យ​​បាន​​ដោះ​​ចិញ្ជៀន​​  ​ព្រម​ទាំង​​ធ្វើ​​កិច្ច​សន្យា​​ផ្ដិត​មេ​ដៃ​​ឱ្យ​​សិស្ស​របស់​​ខ្លួន​។​
​លុះ​​ព្រឹក​​ឡើង​ ​​ស្វាង​​​ពី​​ស្រវឹង​ ​ស្រាប់​តែ​​ភ្ញាក់​​ក្រញាង​​  ​ព្រោះ​​បាត់​​ចិញ្ជៀន​​ ជា​ទីស្រឡាញ់​​របស់​​ខ្លួន​​ពី​​ម្រាម​ដៃ​។​ ​ភ្លាម​​នោះ​ ​ ​លោក​​សា​ស្ដ្រា​ចារ្យ​​បាន​​ម្នីម្នា​​ទៅ​​រក​មើល​​កន្លែង​​ផឹក​ស៊ី​ ​ក្រែង​​ឃើញ​​វិញ​។​ ​ពេល​​ទៅ​ដល់​ ​ក៏​​ឃើញ​​មែន​ ​គឺ​​ឃើញ​​ព្រឹទ្ធា​ចារ្យ​​ទូន្មាន​​កាល​ពី​យប់​មិញ​។​ ​ពេល​នោះ​ ​ ​ព្រឹទ្ធា​ចារ្យ​បាន​​ពោល​​ទៅ​​សាស្រ្តា​ចារ្យ​​ដ៏​​មាន​ទ្រព្យ​​ថា​ ​ ​មិន​បាច់​​ខំ​​រក​​វា​​ទេ​ ​ចិញ្ជៀន​​ហ្នឹង​ ​ព្រម​ទាំង​​ផ្ទះ​​របស់​​ឯង​​អន្តរាយ​​ហើយ​ ​ ​ព្រោះ​​ឯង​​បាន​ភ្នាល់​​នឹង​គេ​ ​កាល​ពី​យប់​មិញ​​ថា​ ​នឹង​​ផឹក​ទឹក​​សមុទ្រ​​ឱ្យ​​អស់​​ ​ឱ្យ​​រីង​​បាន​។​ ​បើ​​ថ្ងៃ​នេះ​ ​ឯង​​ផឹក​ទឹក​​សមុទ្រ​​ទាំង​អស់​​មិន​បាន​ទេ​ ​ ​ផ្ទះ​​និង​​ចិញ្ជៀន​​របស់​​ឯង​​លែង​​ជា​​កម្ម​​សិទ្ធ​​របស់​​ឯង​​ទៀត​ហើយ​។​ ​និយាយ​​ហើយ​​ ​ព្រឹទ្ធា​ចារ្យ​ ​ក៏​​ធ្វើ​ដំណើរ​​ចេញ​ពី​​ទី​នោះ​​ទៅ​។​ ​ចំណែក​​លោក​​សាស្រ្ដា​ចារ្យ​​ពុំ​​បាន​ដឹង​​ថា​ ​ ​ពី​យប់​មិញ​ ​ខ្លួន​គាត់​​បាន​ធ្វើ​​​អ្វីខ្លះ​​ទេ​ ហើយ​គាត់​បាន​​អង្គុយ​​គ្រវី​ក្បាល​​  ​ហួស​ចិត្ត​​នឹង​​ទង្វើ​​របស់​​ខ្លួន​​តែ​ម្នាក់​ឯង​​.​.​.​ ​
​២០​ ​មិថុនា​ ​២០១៩​ ​

No comments:

Post a Comment