រៀងរាល់កត្តិករអឹកខ្យល់
ខ្ញុំតែងនឹកដល់អនុស្សា
គ្រាកាលនៅតូចវ័យកុមារ
ល្ងាចឡើងជីតាហៅមកប្រៀន។
ចៅជុំភ្លើងភ្នក់ជក់រសក្លិន
តាខ្ញុំគាត់ប៉ិនតែងនិទាន
ដំណាលរឿងរ៉ាវស្រាវរបៀន
ត្រចៀកខ្ញុំញៀននឹងផលា។
រឿងមួយតាផ្ដើមដោយមាណព
ក្នុងឋានថ្ងៃយប់ប្រឹងរក្សា
ចិញ្ចឹមមើលថែសត្វមហា
សាច់រឿងនេះណាខ្ញុំនៅដឹង។
គាត់ឱ្យចំណីសត្វមិនព្រួយ
ស្រាប់តែថ្ងៃមួយគាត់ស្រវឹង
ភ្លេចចំណីសត្វសត្វខេខឹង
ក៏ផ្ទុះកំហឹងស្រុះកាយា។
ធ្វើបដិវត្តដេញមាណព
រត់ចេញទាំងយប់គ្រប់អាសារ
ពួកសត្វឡើងគ្រងលើរដ្ឋា
ហើយចែកអាហារឆីត្រសង។
១៨ តុលា ២០១២១
No comments:
Post a Comment