រយៈពេល៥ឆ្នាំក្នុងតួនាទីជាគ្រូបង្រៀននៅសាលាបឋមសិក្សា គួច ម៉េងលី ទួលបេង ខេត្តកំពុងចាម លោក ណន ដារី ត្រូវបានជ្រើសរើសជាគ្រូពានរង្វាន់សម្ដេចចៅហ្វាមហាចក្រីទី៤ រួមជាមួយលោកគ្រូអ្នកគ្រូពីប្រទេសផ្សេងៗក្នុងកាលកន្លងទៅថ្មីៗនេះ។
លោកបានអះអាងថា ជោគជ័យនេះ ជាមោទកភាពមួយសម្រាប់វិស័យអប់រំនៅកម្ពុជា ជាពិសេសបានលើកកិត្តិយសសាលា លោកគ្រូអ្នកគ្រូ និងមុខមាត់របស់សហគមន៍ តែងតែគាំទ្រនិងទុកដាក់លើការបង្រៀនរបស់លោកគ្រូអ្នកគ្រូ។
មិនមែនជារឿងចៃដន្យឡើយដែលលោកបានក្លាយជាគ្រូបង្រៀនឆ្នើមត្រូវបានជ្រើសរើសជាគ្រូពានរង្វាន់សម្ដេចចៅហ្វាមហាចក្រីទី៤ ដែលពានរង្វាន់លំដាប់អន្តរជាតិ ដើម្បីលើកតម្កើងកិត្យានុភាពដល់គ្រូឆ្នើមនៅកម្រិតសិក្សាថ្នាក់មូលដ្ឋាន នៃបណ្តាប្រទេសនានានៅក្នុងអាស៊ាន និងទីម័រឡេស្តេចំនួន១១ប្រទេស ដោយប្រកាន់តាមគោលការណ៍គុណភាពអប់រំ ស្ថិតនៅលើគុណភាពគ្រូបង្រៀន។ គុណភាពគ្រូបង្រៀន ដែលមានឥទ្ធិពលចំពោះការស្ថាបនាធនធានមនុស្សដែលប្រកបដោយគុណភាព និងដើម្បីលើកស្ទួយព្រះកិត្តិនាមនៃសម្តេចព្រះរាជកន្និដ្ឋា គឺព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីយ៍មហាចក្រី សិរិនថន ដែលព្រះអង្គមានព្រះប្រាជ្ញាញ្ញាណវៀងវៃ និងមានព្រះគុណូបការៈដ៏ធំធេងក្នុងវិស័យអប់រំ ទាំងក្នុងនិងក្រៅប្រទេស។
លោក ណន ដារី បានថ្លែងមកកាន់អ្នកយកសារព័ត៌មាន The Intercon rooster ដោយរីករាយថា លោកបង្រៀននៅសាលាបឋមសិក្សា គួច ម៉េងលី ទួលបេង ខេត្តកំពង់ចាម រយៈពេល៥ឆ្នាំហើយ។ រយៈពេល៥ឆ្នាំមកនេះ លោកខិតខំប្រឹងប្រែងបង្រៀនសិស្សដោយការយកទុកដាក់ ដើម្បីផ្តល់នូវចំណេះដឹងដល់សិស្សតាមបច្ចេកទេស និងទេពកោសល្យបង្រៀនរបស់លោក រហូតបានទទួលពានរង្វាន់អន្តរជាតិមួយនេះ តែពានរង្វាន់នេះត្រូវបានឆ្លងកាត់ការវាយតម្លៃជាច្រើនទៀតទៅតាមលំដាក់ថ្នាក់។
លោកថ្លែងបន្តថា៖ «ខ្ញុំមិនដែលរំពឹងទេក្នុងការទទួលបានពានរង្វាន់លំដាប់អាស៊ាននេះ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែរំពឹងថានៅពេលដែលខ្ញុំចេញបង្រៀនដំបូង គឺយ៉ាងណាខ្ញុំធ្វើឱ្យការបង្រៀនរបស់ខ្ញុំឱ្យល្អ ដើម្បីសិស្សគាត់ទទួលបាននូវចំណេះដឹង អាចផ្លាស់ប្ដូរផ្នត់គំនិតនៅក្នុងតំបន់នេះ។ ខ្ញុំគិតថានៅក្នុងតំបន់នេះ ប្រជាជនភាគច្រើនគាត់ជាប្រជាកសិករ។ អ៊ីចឹងនៅក្នុងការអប់រំដំបូង គាត់មិនសូវផ្ដល់តម្លៃក្នុងការអប់រំ។ នៅពេលយើងមកដល់ទីនេះ គឺសាលាមានការអភិវឌ្ឍ គ្រូមានសមត្ថភាព សិស្សមានការចូលរួមកើនឡើងច្រើន។ អ៊ីចឹងខ្ញុំគិតថាឪពុកម្ដាយសិស្សមួយចំនួននៅក្នុងនេះ គាត់បានផ្លាស់ប្ដូរផ្នត់គំនិតអំពីការឱតម្លៃក្នុងការអប់រំ»។
ក្នុងវ័យ២៥ឆ្នាំ លោក ណន ដារី ជាកូនកសិកររស់នៅខេត្តកំពង់ចាម មានបងប្អូន៨នាក់។ ក្នុងចំណោមបងប្អូន៨នាក់ លោកថ្លែងថា គឺមានតែរូបលោកម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលរៀនបានខ្ពង់ខ្ពស់ជាងគេនៅក្នុងគ្រួសារ ព្រោះតែគ្រួសារមានជីវភាពខ្វះខាតខ្លាំងទើបមិនអាចទំនុកបម្រុងកូនទាំងអស់រៀនបានខ្ពស់។
ដោយការស្រឡាញ់ និងការយល់ច្បាស់ពីសារៈសំខាន់នៃការអប់រំ លោកដារីបានពុះពារគ្រប់បែបយ៉ាង ដូចជាការដើរស៊ីឈ្នួលដកដំឡូងគេ ដើម្បីបានកម្រៃគ្រាន់នឹងទំនុកបម្រុងលើការសិក្សារបស់ខ្លួន ទោះបីជាខ្លួនបានជាប់ទទួលអាហារូបករណ៍ពេទ្យសិក្សានៅថ្នាក់មហាវិទ្យាល័យក៏ដោយ ប៉ុន្តែដោយសារគ្មានលទ្ធភាពគ្រាន់ លោកក៏បានបោះបង់វាចោល ខណៈលោកបានប្រឡងជាប់គ្រូបង្រៀន ហើយចេញមកបង្រៀននៅសាលាបឋមសិក្សា គួច ម៉េងលី ទួលបេង ខេត្តកំពង់ចាម ជាសាលារៀនដ៏ប្រណិតមួយ ដែលមានលោកឧកញ៉ា វេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី ជាម្ចាស់ជំនួយក្នុងការសាងសង់ទាំងអគារសិក្សា និងហេដ្ឋានរចនាសម្ពន្ធទាំងស្រុង។
លោកថ្លែងថា៖ «កាលពីដំបូងឡើយ ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំអត់ទាន់ទទួលស្គាល់ខ្លួនឯងគ្រូបង្រៀនទេ ពីព្រោះគិតថា វាជាការលំបាក ពីព្រោះយើងបង្រៀនក្មេង គឺយើងស្របទៅតាមក្មេងច្រើន តែនៅពេលយើងស្គាល់អំពីវិធីសាស្ត្របង្រៀនឬស្គាល់អំពីសិស្សច្បាស់លាស់ហើយ ខ្ញុំគិតថាវាមានការងាយស្រួលជាងចំពោះខ្ញុំវិញ ពីព្រោះអីក្មេងគាត់ចូលចិត្តការសប្បាយ។ អ៊ីចឹងបើយើងស្របទៅតាមការសប្បាយជាមួយគាត់ នោះនឹងធ្វើឱ្យការងាររបស់យើង គឺដោយរលូន»។
លោកបន្ថែមថា តាមរយៈការចូលរួមអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្សប្រកបដោយគុណភាពនេះ លោកដារីបានរួមចំណែកអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្សជាមួយគ្រូបង្រៀនផ្សេងៗប្រកបដោយគុណភាព សាលារៀនរីកចម្រើន ឈានដល់មានគ្រូឆ្នើម ដោយសារការទទួលស្គាល់ និងគាំទ្រនូវបច្ចេកទេសបង្រៀនពីសិស្ស ប្រជាសហគមន៍ និងគណៈគ្រប់គ្រងសាលា រួមទាំងការផ្ដល់ជំនួយឧបករណ៍បង្រៀនពីសំណាក់សប្បុរសជន។
លោកដារី៖ «ចំពោះការទទួលបានពានរង្វាន់នេះ ខ្ញុំបានក៏សូមអរគុណទៅដល់អង្គការដៃគូជាច្រើន ជាពិសេសនោះអ្នកឧកញ៉ា វេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី ដែលគាត់បានជួយកែហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនៅក្នុងសាលារៀនទាំងមូល ទាំងការសាងសង់អគារ ទាំងបរិស្ថានសាលាទាំងមូល។ ចំពោះបរិស្ថានសាលា ក៏ជាការចាំបាច់ដើម្បីឱ្យខ្ញុំទទួលបានជោគជ័យដែរ ពីព្រោះអីក្នុងការវាយតម្លៃក៏មានចំណុចពិន្ទុនៅក្នុងនោះដែរ។ ប្រសិនបើសាលានេះគ្មានការរីកមច្រើន ហើយគ្រូក៏គ្មានទំនាក់ទំនងល្អ គ្មានអង្គការដៃគូជួយជ្រោងជ្រែងទេ នោះក៏ខ្ញុំមិនទទួលបានជោគជ័យនៅក្នុងអាជីពជាគ្រូបង្រៀននេះដែរ»។
ឆ្លើយតបនឹងសំណួររបស់អ្នកសារព័ត៌មានដែលបានចោទសួរពីគោលបំណងអនាគត លោកដារី៖ «អ្វីដែលជារំពឹងរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងថ្ងៃអនាគត ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំនឹងពង្រឹងសមត្ថភាពខ្លួនឯងបន្ថែមទៀត ហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថា ប្រជាជននៅក្នុងតំបន់នេះ ឬក៏អាណាព្យាបាលទាំងអស់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដែលមានកូនសិក្សានៅបឋមសិក្សា ឬក៏វិទ្យាល័យ ឬក៏មហាវិទ្យាល័យសង្ឃឹមគាត់នឹងឱ្យតម្លៃខ្ពស់ក្នុងការអប់រំ ពីព្រោះខ្ញុំគិតការអប់រំនេះ គឺរឿងមួយដែលសំខាន់សម្រាប់ផ្លាស់ប្ដូរពិភពលោក ហើយក៏អាចផ្លាស់ប្ដូរកុមារទូទៅនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាយើងផងដែរ»៕
No comments:
Post a Comment