​បញ្ហា​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ស្របច្បាប់​ ​និង​មិន​ស្របច្បាប់​ ​ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ​បច្ចុប្បន្ន​

 

បុរស​នារី​ក្នុង​សង្គម​ ​ឬ​ជាតិសាសន៍​ ​នៅ​លើ​ពិភពលោក​ ​ដល់ពេល​ពេញវ័យ​តែងតែ​ចាប់ដៃ​គ្នា​កសាង​គ្រួសារ​ដើម្បី​បន្ត​ពូជពង្ស​​វង្ស​ត្រកូល​ ​តាមរយៈ​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ដែល​កំណត់​តាម​សង្គម​ ​ឬ​ជាតិសាសន៍​របស់​ពួកគេ​។​ ​និយាយ​តែ​ចំពោះ​បុរស​នារី​នៅក្នុង​សង្គម​កម្ពុជា​ ​ក៏​មិន​ខុស​ឆ្ងាយ​ពី​ជាតិសាសន៍​ដទៃ​ដែរ​ ​ក៏ប៉ុន្តែ​បញ្ហា​ស្ថិតនៅ​ត្រង់ថា​ ​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​មួយ​ចំនួន​ ​មាន​ខ្លះ​បាន​រួមរស់​ជាមួយគ្នា​នៅក្នុង​ផ្ទះ​តែមួយ​ដូចជា​ប្តី​ប្រពន្ធ​ ​ព្រមទាំង​មានកូន​ទៀត​ផង​ ​ប៉ុន្តែ​មិនបាន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ទៅតាម​ប្រពៃណី​ ​និង​មិនបាន​ចុះ​ក្នុង​សំបុត្រ​បញ្ជី​​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​ឬ​អេតាស៊ីវិល​។​ ​ឯ​ខ្លះទៀត​ ​បើ​ទោះជា​បាន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​ប្រពៃណី​​មែន​ ​តែ​ពួកគេ​មិន​បាន​ទៅចុះ​អេតាស៊ីវិល​ឡើយ​ ​ដោយសារតែ​ពួកគេ​យល់ថា​ ​ការ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​រួចហើយ​ ​គឺ​អាច​រស់នៅ​ ​ឬ​រួមភេទ​បង្កើតកូន​ជាមួយគ្នា​បាន​ដោយ​ស្របច្បាប់​ហើយ​ ​ហើយ​មាន​អ្នកខ្លះ​ទៀត​ ​បាន​រស់នៅ​ជាមួយគ្នា​ជា​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ ​ដោយ​គ្រាន់តែ​ចុះ​អេតាស៊ីវិល​ប៉ុណ្ណោះ​។​ ​
​
​ការ​លើកឡើង​នេះ​ ​បើ​យើង​មើល​មួយភ្លែត​ទៅ​ហាក់​ពុំមែន​ជា​រឿង​ធំដុំ​អ្វី​នោះ​ទេ​ ​តែបើ​គិត​ឱ្យ​ស៊ីជម្រៅ​បន្តិច​ ​យើង​នឹង​មើលឃើញ​ថា​ ​វា​ពុំមែន​ជា​បញ្ហា​ដែល​ត្រូវ​មើល​រំលង​នោះ​ដែរ​។​ ​ក្នុងករណី​ដែល​បុរស​នារី​រស់នៅ​ជាមួយគ្នា​ជា​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ ​ដោយ​មិនបាន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​មិនបាន​ចុះ​អេតាស៊ីវិល​ ​គឺ​រឿង​ដែល​ខុស​ទាំង​ប្រពៃណី​ ​និង​ច្បាប់​ប្រទេស​ទៅ​ហើយ​។​ ​បើ​និយាយ​តាមផ្លូវ​ច្បាប់​ ​ទោះ​បាន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​បែប​ប្រណី​ពៃ​ក៏ដោយ​ ​ក៏​ពុំមែន​ជា​ការ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ស្របច្បាប់​ទេ​។​ ​សម្រាប់​ក្រុម​អ្នកច្បាប់​វិញ​ ​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​ប្រពៃណី​ ​គឺ​គ្រាន់តែ​ជាពិធី​ជប់លៀង​របស់​គូស្រករ​មួយគូ​ប៉ុណ្ណោះ​។​ ​
​
​ច្បាប់​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​លុះត្រាតែ​បាន​ធ្វើ​កិច្ចសន្យា​ដោយ​បុរស​ម្នាក់​ ​និង​នារី​ម្នាក់​ ​ដែល​បាន​ប្ដេជ្ញា​ថា​ ​នឹង​រួម​សមគ្គសង្វាស​ជាមួយគ្នា​តាម​បញ្ញា​ត្តិ​ច្បាប់​ ​និង​មិន​អាច​រំលាយ​ទៅវិញ​តាមទំនើងចិត្ត​របស់​ខ្លួន​។​ ​មានន័យថា​ ​បុរស​-​នារី​គ្រាន់តែ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​តាម​បែប​ប្រពៃណី​ ​ឬ​ពិធី​តាម​បែប​សាសនា​ណាមួយ​ ​ដោយ​មិនបាន​ចុះបញ្ជី​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​នៅ​ចំពោះ​មុខ​មន្រ្តី​អត្រានុកូលដ្ឋាន​ ​នោះ​មិន​អាច​ចាត់ទុកថា​ ​មាន​ចំណង​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​ជា​ប្តី​ប្រពន្ធ​ទ្បើយ​។​ ​ការ​រួមរស់​ជា​ប្តី​ប្រពន្ធ​ ​ដោយ​មិន​មាន​ចំណង​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​តាមផ្លូវ​ច្បាប់​បែបនេះ​ ​ហៅថា​ ​«​អ​នី​តិ​សង្វាស់​»​ ​ឬហៅ​តាម​ភាសា​សាមញ្ញ​ថា​ ​រួមភេទ​ទាំង​ខុសច្បាប់​ ​អាច​នាំ​ឱ្យ​កូន​ដែល​​កើតមក​ ​គឺជា​កូន​របស់​ម្តាយ​ ​មិនមែន​ជា​កូន​របស់​ឪ​ពុក​ទ្បើយ​។​ ​បើ​គ្មាន​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ស្របច្បាប់​ទេ​ ​យើង​មិន​អាច​សន្មត​ថា​ ​បុគ្គល​ណាមួយ​ជា​ឪពុក​របស់​ក្មេង​ទ្បើយ​ ​ហើយ​កូន​កើត​បាន​ចាត់ទុកជា​កូនឥតខាន់ស្លា​ ​ទោះ​គេ​អាច​ទទួល​ស្គាល់​ចំណង​បុត្ត​ភាព​នៅពេល​ក្រោយ​បាន​ក៏ដោយ​។​ ​ក្រៅពី​ចំណុច​នេះ​ក៏​អា​ចនំា​ឱ្យ​ភាគី​ម្ខាង​លប​លួច​ទៅ​រួមរស់​ ​ឬ​រួម​សេវនកិច្ច​ជាមួយ​បុរស​នារី​ផេ្សង​ ​ហើយ​ភាគី​ម្ខាង​គ្មាន​សិ​ទិ្ធ​ប្តឹង​ភាគី​ម្ខាងទៀត​ឱ្យ​ទទួលខុសត្រូវ​ក្នុង​បទល្មើស​ព្រហ្មទណ្ឌ​ជាដើម​។​
​
​តាមពិត​ទៅ​ ​ចំពោះ​អ្នកជួល​ផ្ទះ​គេ​នៅ​ ​បញ្ហា​ជា​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ ​មិនមែន​ថា​មិនសូវ​ចោទ​ជា​បញ្ហា​នោះ​ទេ​។​ ​ការ​គ្មាន​សំបុត្រ​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​មានការ​ស្មុគ្រ​ស្មាញ​ច្រើន​ ​ជា​ពិសេស​​នៅពេល​លែងលះ​ ​ឬនៅ​ពេល​ភាគី​ណាមួយ​ទៅ​លប​លួច​មាន​ប្ដី​ឬ​ប្រពន្ធ​ថ្មី​។​ ​ឧទាហរណ៍​ថា​ ​មនុស្ស​ពីរ​នាក់​ចាប់ដៃ​គ្នា​រស់​យ៉ាង​មាន​សេចក្ដីសុខ​ ​ហើយ​មក​មាន​បុត្រ​ ​និង​ទ្រព្យ​សម្ប័ទ​ ​តែ​ក្រោយ​មក​គ្រួសារ​នេះ​មាន​ទំនាស់​ ​ភាគី​ម្ខាង​មិន​អាច​បន្ត​រស់នៅ​ជាមួយនឹង​គ្នា​ទៀត​បាន​ ​ជាង​នេះ​ទៅទៀត​ ​ការបែងចែក​ទ្រព្យ​សម្ប័ទ​ ​ក៏​មានការ​ពិបាក​ផង​ដែរ​។​ ​ទាំងនេះ​ ​គឺជា​ផលវិបាក​ចំពោះ​ការ​មិន​ចុះ​អេតាស៊ីវិល​ ​ដែលគេ​ហៅថា​ ​ការ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​មិន​ស្របច្បាប់​។​ ​
​
​ថា​ប្រជាពលរដ្ឋ​មួយចំនួន​ចុះ​ ​ជាពិសេស​អ្នក​នៅ​តាម​ជនបទ​ហាក់​មាន​ទំនោរ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ទៅ​លើ​ការ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​បែប​ប្រពៃណី​ ​ដោយ​មិនបាន​ចាប់​អារម្មណ៍​ ​ឬ​មើល​រំលង​​ទៅលើ​ការ​ចុះសំបុត្រ​បញ្ជី​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​តែ​ក៏មានដែរ​ ​គូស្រករ​ខ្លះ​បាន​រួមរស់​នៅជា​មួយ​គ្នា​ជា​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ ​ដោយ​គ្រាន់តែ​ចុះ​អេតាស៊ីវិល​ ​ទោះ​បច្ចុប្បន្ន​​មិនទាន់​មាន​ច្រើន​ក៏​ពិត​មែន​ ​តែ​ក្នុងករណី​នេះ​ ​ក៏​ជាផ្នែក​មួយ​ដែល​កើតមាន​នៅក្នុង​សង្គម​កម្ពុជា​ ​ហើយក៏​ជា​ចំណុច​ដែល​ត្រូវ​ពិចារណា​ផង​ដែរ​។​ ​នៅក្នុង​សង្គម​កម្ពុជា​ ​អ្នក​បាន​ចុះ​អេតាស៊ីវិល​ស្រប​ច្បាប់​ ​តែ​មិន​បាន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​កន្លង​ប្រពៃណី​ទេ​ ​ក៏​ជា​បញ្ហា​ដែរ​។​ ​បញ្ហា​គឺ​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់ថា​ ​ក្រុម​គ្រួសារ​​សាច់ញាតិ​បងប្អូន​ ​ជាពិសេស​ត្រូវ​អ្នក​រស់នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​ជាមួយ​គ្នា​រើសអើង​ថា​ ​គូស្រករ​នោះ​ហ៊ាន​ល្មើស​រំលង​ប្រពៃណី​ ​ហ៊ាន​ទុំមុនស្រគាល​ ​រស់នៅ​ដោយ​មិន​ពេញមុខ​។​ ​ជាមួយនឹង​គ្នា​នេះ​ ​កូន​កើតមក​ត្រូវ​ទទួលការ​ខ្មាសគេ​ ​នៅពេល​ឮ​គេ​ដៀល​ឪពុកម្ដាយ​ខ្លួន​ជាដើម​។​ ​
​
​ជា​រួម​មក​,​ ​ការ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​ប្រពៃណី​ដោយ​មិនបាន​ចុះ​អេតាស៊ីវិល​ ​គឺ​ខុស​នឹង​ច្បាប់​ប្រទេស​ ​ដោយសារ​សាមីខ្លួន​ ​ឬ​សាច់ញាតិ​ក្រុម​គ្រួសារ​មួយចំនួន​ធំ​ពុំសូវ​មានការ​យល់​ដឹង​ឱ្យ​ស៊ីជម្រៅ​អំពី​តម្លៃ​ ​នៃ​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​ឬថា​ ​ការ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​គឺ​ដើម្បី​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ពួកគេ​អាច​រួមភេទ​ ​ឬ​រស់នៅ​ជាមួយគ្នា​បាន​ ​ដោយ​គ្មាន​ដំនៀល​ពី​ញាតិ​ជិតខាង​ ​ឬ​សហគមន៍​​របស់​ពួកគេ​ ​ជាពិសេស​ពួកគេ​ថែមទាំង​យល់​ទៀត​ថា​ ​កូន​កើតមក​មាន​ខាន់ស្លា​ត្រឹមត្រូវ​។​ ​ក្រៅពី​ខ្វះ​ចំណេះដឹង​ផ្នែក​ច្បាប់​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ ​និង​អប់រំ​ចំពោះ​បញ្ហា​ពុំសូវ​មាន​ភាព​ទូលំទូលាយ​។​ ​ចំណែក​ការរស់នៅ​ជាមួយគ្នា​ជា​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ដោយ​គ្រាន់តែ​ចុះ​អេតាស៊ីវិល​ ​មិន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​ប្រពៃណី​ ​ក៏​ជា​ការ​ខុស​ផង​ដែរ​ ​គឺ​ខុស​នឹង​ប្រពៃណី​។​ ​ដូច្នេះ​បុរស​នារី​កុំ​រួមភេទ​រំលង​ប្រពៃណី​។​ ​ចំណុច​មួយទៀត​ ​ដើម្បី​គេច​ផុត​ពី​វិបត្តិ​ទាំងនេះ​ ​គេ​ត្រូវ​សំយោគ​វា​បញ្ចូល​គ្នា​។​ ​មានន័យថា​ ​មុន​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​តាម​ប្រពៃណី​ ​គូស្រករ​ទាំងឡាយ​ត្រូវ​ដាក់ពាក្យសុំ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​រួចហើយ​ត្រូវ​ចុះ​កិច្ចសន្យា​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ ​បន្ទាប់ពី​បាន​បិទ​ប័ណ្ណប្រកាស​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​បាន​ចំនួន១០ថ្ងៃ​ ​និង​ចុះសំបុត្រ​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​បន្ទាប់ពី​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ហើយ​។​ ​បើសិន​មន្រ្តី​អត្រា​នុកូលដ្ឋាន​ទៅចុះ​សំបុត្រ​បញ្ជី​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ដល់កន្លែង​ដែលគេ​កំពុង​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​កាន់តែ​ល្អ​សម្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​តាម​ជនបទ​៕​