«គ្រូគ្រាន់តែជាអ្នកបើកទ្វាឱ្យប៉ុណ្ណោះ ចូលឬមិនចូល គឺអាស្រ័យលើសិស្ស» គឺជាសុភាសិតជនជាតិចិនដែលបានដាស់តឿនដល់សិស្សទាំងឡាយឱ្យប្រឹងប្រែងក្នុងការរៀនសូត្រ។
នៅលើពិភពលោកយើងនេះ មានរឿងហេតុស្មុគស្មាញកើតឡើងជាច្រើន មានកន្លែងប្លែកៗជាច្រើន និងមានកិច្ចការក្នុងជីវិតជាច្រើនទាំងល្អនិងអាក្រក់ ដែលយើងមិនបានដឹង ហើយវាគឺជាអ្វីដែលទាមទារឱ្យមនុស្សរៀនពីវាដោយចៀសមិនរួច។ មូលហេតុនៃការរៀននេះ គឺដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជីវិត ហើយអភិវឌ្ឍខ្លួនឯង គ្រួសារ និងសង្គមជាតិសាសន៍ឱ្យរីកចម្រើន។ ទាំងនេះ គឺជាហេតុផលមួយក្នុងចំណោចហេតុផលដទៃទៀត ដែលបណ្ដាលឱ្យគ្រូកើតមានឡើង ដើម្បីជួយណែនាំអំពីហេតុផលយ៉ាងនេះ ប៉ុន្តែគ្រូគ្រាន់តែជាអ្នកបើកទ្វាឱ្យប៉ុណ្ណោះ ចូលឬមិនចូល គឺអាស្រ័យលើអ្នករៀន។
ជាការពិតណាស់ ទោះគ្រូពូកែយ៉ាងណាក៏ដោយ ឬគ្រូនោះជាគ្រូទេវតាធ្លាក់ពីលើមេឃក៏ដោយ បើសិស្សមិនរៀនទេ គឺនៅតែមិនចេះ។ មានន័យថា កត្តាខាងក្នុង គឺពិតជារឿងដ៏សំខាន់បំផុតសម្រាប់សិស្ស ព្រោះបើខ្ជិលរៀនសូត្រហើយ ពួកគេអាចបង្កើតហេតុផលរាប់រយ ដើម្បីបន្តភាពខ្ជិលក្នុងការមិនរៀនទៀត។ អ្នកខ្លះអាចនឹងបន្ទោសថា គ្រូបង្រៀនមិនកើត ព្រោះតែដូច្នេះឯងបានជាខ្លួនមិនចេះ ទាំងខ្លួនមករៀនមិនទៀងទាត់ មិនយកចិត្តទុកដាក់ស្ដាប់គ្រូពន្យល់ និងមិនដែលស្រាវជ្រាវកិច្ចការផ្សេងទៀត។
ផ្ទុយមកវិញបើពួកគេប្ដេជ្ញាចិត្តរៀនសូត្រហើយ ទោះបីជាមានឧបសគ្គប៉ុនណា ក៏នៅតែអាចជម្នះបានរហូតក្លាយជាមនុស្សដែលពោរពេញទៅដោយចំណេះដឹង និងបទពិសោធ ដែលអាចទាញបានប្រយោជន៍យ៉ាងច្រើនសម្រាប់ខ្លួនឯង គ្រួសារ និងសង្គមជាតិទាំងមូល។ ក្នុងការងារទូទៅក៏ដូចគ្នាដែរ ប្រសិនបើអ្នកចាំបន្ទោសលើកត្តាខាងក្រៅ ដូចជាសង្គម គ្រួសារ ឬក្រុមហ៊ុន អ្នកនឹងមិនអាចអភិវឌ្ឍខ្លួនបានឡើយ ដូច្នេះអ្វីៗត្រូវចាប់ផ្ដើមពីខ្លួនឯង ដោយប្រឹងប្រែងឱ្យអស់ពីលទ្ធភាព ដើម្បីធ្វើឱ្យជីវិតរបស់អ្នកមានន័យសមនឹងតម្លៃក្នុងនាមជាមនុស្ស៕
No comments:
Post a Comment